کشف دلیل گوش خراش بودن صدای ناخن کشیدن بر روی تخته سیاه

اکنون محققان دلیل این غیر قابل تحمل بودن و همچنین گوش خراش بودن این صدا را کشف کرده اند. محققانی از کلن و وین دریافته اند گوشهای انسان می تواند اصوات گوشخراش را تقویت کند. گوشهای انسان به شکلی ساخته شده اند تا بتوانند اصواتی با طول مشابه صداهای جیغ مانند یا گوش خراش را بشنوند زیرا این صداها با صدای انسانی شباهت زیادی دارد.

محققان برای بررسی این موضوع، از دو گروه از داوطلبان درخواست کردند به مجموعه ای از اصوات آزار دهنده ای گوش فرا دهند در حالی که به گروه اول گفته شد که در حال شنیدن موسیقی پیچیده ای هستند و به گروه دوم گفته شد که در حال شنیدن صداهای گوش خراش هستند. ناخن کشیدن بر روی تخته سیاه در میان اصواتی مانند چنگال کشیدن در کف بشقاب و دیگر صداهای آزار دهنده دسته بندی شده بود.
محققان از دانشگاه ماکرومدیای آلمان دریافتند داوطلبانی که به آنها گفته شده بود در حال گوش دادن به صدای ناخن کشیدن بر روی تخته هستند، احساس انزجار و بی تابی بیشتری از خود نشان می دهند. با این همه داوطلبانی که به آنها گفته شده بود در حال گوش دادن به موسیقی هستند نیز درجاتی از انزجار را از خود نشان می دادند.
در این مطالعه محققان ضربان قلب، فشار خون و میزان رسانایی پوست داوطلبان را مورد بررسی قرار دادند تا تاثیرات صداهای شنیده شده بر روی داوطلبان را بررسی کنند. همچنین محققان فرکانسهایی را از صداهای ضبط شده از کشیده شدن ناخن یا گچ بر روی تخته حذف کردند تا دریابند کدام فرکانس بیشتری تاثیر را دارد.
نتایج نشان دادند نسبت به صداهایی مانند ناخن کشیدن بر روی تخته سیاه، واکنشهای فیزیکی وجود دارند و بدترین اصوات آنهایی هستند که در دامنه طول موج صدای انسان قرار دارند، طول موجی میان دو هزار تا چهار هزار هرتز. شاید بتوان ساختار درونی گوش انسان را عاملی برای ناخوشایند بودن این صداها دانست.
بر اساس گزارش تلگراف، از آنجایی که این اصوات در محدوده فرکانسهای صوتی صدای انسان قرار دارند، گوش آنها را درون خود تقویت می کند و صدای کشیده شدن ناخن بر روی تخته از آن جهت گوش خراش است که صدای ایجاد شده در محدوده صوتی است که گوش انسان برای دقیقتر شنیدن آن برنامه ریزی شده است

تمثیل غار افلاطون

همانطور که می دانید نظریه های جهان هولوگرافیک و فیزیک کوانتومی بر اساس آزمایشات و محاسبات خود بر این اعتقادند که جهان ما و هر آن چه که در آن هست و مشاهده می شود همگی توهمی برساخته از یک واقعیت بسیار بزرگتر و دور می باشند. این اصلی است که حتی اغلب ادیان شرقی هندی-بودایی نیز بر آن صحه می گذارند و شاید عرفا و صوفیان ایرانی بیش از هر کسی بر آن اصرار ورزیده اند. 
------------------------------------------------

ادامه نوشته

:)

به دست خود نگاه کنید؛ حالا به نوری که از چراغ کنار دست شما می تابد بنگرید، و به سگی که کنار پای شما لمیده. شما همگی نه تنها از چیزهای یکسان ساخته شده اید، که همگی "یک چیز" هستید. یک چیز یکپارچه، یک چیز عظیم که دست و پاهای بی شمار خود را به همه ی اشیاء پدیدار، به اتمها، به اقیانوسهای ناآرام، به ستارگان چشمک زن عالم کیهانی، به همه جا، دراز کرده است. هر چه در دنیا وجود دارد جزئی از یک پیوستار(continuum) است. برخلاف جداگانگی ظاهری چیزها در سطح نظم نامستتر، هر چیز گستره ی یکپارچه ی هر چیز دیگر است و در نهایت حتی نظم های مستتر و نامستتر نیز در هم آویخته اند.

جهان هولوگرافیک _ بخش اول(کیهان همچون هولوگرام)

اکتشافات فیزیکی

محصور کردن اشباح: یکی از غریب ترین پیش بینی های نظریه کوانتوم این است که می‌توان ذرات را به دام انداخت و به این شکل حتی اگر ذرات در فضا از یکدیگر جدا شوند زمانی که پدیده ای در رابطه با یکی از آنها رخ دهد، ذره دیگر نیز نسبت به آن پدیده از خود واکنش نشان می‌دهد. دانشمندان در ژوئن سال گذشته اعلام کردند موفق به اندازه گیری میزان درگیری ذرات در نوعی جدید از سیستم ذره ای شده اند، سیستمی متشکل از دو جفت ذره مرتعش. این اولین باری است که دانشمندان توانسته اند الگوی حرکتی ذرات محصور شده را به دست آورند. پدیده ای که می‌تواند شمایلی از جهانی بزرگتر به شمار رود.

گره زدن نور: شاید اینگونه به نظر آید که نور در مسیری مستقیم حرکت می‌کند اما به تازگی روشی برای گره زدن آن ابداع شده است. در ژانویه سال جاری محققان گزارش دادند با استفاده از هلوگرامی که کنترل آن به عهده رایانه بوده است توانسته اند پرتوهای نور لیزر را گره بزنند. هولوگرام که جریان نور را کنترل می‌کند به شکلی ساخته شده بود تا بتواند نور را در شکل و مسیری ویژه هدایت کند. در این کشف از دامنه ای از علم ریاضی به نام نظریه گره برای مطالعه بر روی گره های به دست آمده بر روی نور استفاده شد.

خلق ذره جدیدی از ضد ماده: به واسطه برخورد دادن دو ذره با یکدیگر در سرعتی نزدیک به سرعت نور در یک برخورد دهنده اتمی، دانشمندان نوعی جدید از ماده که تا به حال هرگز مشاهده نشده بود را خلق کردند: آنتی هایپرتریتون. این ذره از جهات مختلفی بسیار شگفت انگیز است زیرا یک ماده عادی نبوده و یک ضد ماده است که هر زمان با ماده عادی تماس برقرار کند آن را نابود خواهد ساخت. همچنین آنتی هایپرتریتون ذره ای است که به آن ماده بیگانه می گویند زیرا از بخشهای نادری ترکیب شده است که کوارکهای بیگانه نام دارند.

ساخت نقاط مغناطیسی شناور برای رسیدن به انرژی هسته ای کیهانی: انرژی هسته ای، ترکیب هسته اتم ها در داخل ستاره ها یکی از اهداف طولانی مدت است که انسانها در پی دستیابی به آن بوده و هستند. در صورتی که دانشمندان بتوانند به این انرژی دست یابند در واقع به منبعی قدرتمند از انرژی که از تاثیرات منفی زیست محیطی اندکی برخوردار است، رسیده اند. در ژانویه سال 2010 دانشمندان با اعلام ساخت مغناطیسهای شناوری که قادرند شرایط مورد نیاز برای تولید این انرژی را فراهم آورد یک قدم به دستیابی به این منبع انرژی نزدیکتر شدند.

نور ماده را تا می‌کند: در حالی که مشاهده منحرف کردن یا خمیده کردن نور به واسطه ماده امری طبیعی به شمار می‌رود، دیدن خم شدن ماده توسط نور یکی از عجیب ترین پدیده هایی است که فیزیکدانان به تازگی شاهد آن بوده اند. این پدیده طی آزمایشی در ماه مارچ سال جاری گزارش شده است که طی آن دانشمندان رشته هایی از روبانهای نانو ذرات را با برخورد دادن پرتوهای نور به شکل مارپیچ درآوردند.

سه قلوهای شگفت انگیز: دانشمندان با استفاده از اتمهای لیتیوم توانستند یکی از سمبلهای باستانی ریاضی را به نام "حلقه های برومین" بازخلق کنند. این حلقه ها سه حلقه درهم هستند که در صورت برداشتن هر یک از آنها، هر سه حلقه از یکدیگر جدا خواهند شد. فیزیکدانان از گذشته می‌دانستند که ذرات از توانایی تشکیل دادن چنین حلقه هایی برخوردارند اما تا کنون هیچکس موفق به خلق این سمبل نشده بود. این حلقه ها در دسامبر 2009 و چهل سال پس از اولین پیش بینی فیزیکدانان از این ویژگی ذرات ارائه شدند.

سوپ کوارک-گلون: یکی دیگر از بخشهای شگفت انگیز علم فیزیک نیز به واسطه برخورد دهنده "بروکهاون" در فوریه سال جاری کشف شد. این برخورد دهنده طی آزمایشی توانست ترکیبی از کوارک - گلون یا سوپ کوارک - گلونی به وجود آورد ترکیبی که در آن پروتونها و نوترونها به بخشهای سازنده اصلی خود یعنی کوارکها و گلونها شکسته می شوند. این آزمایش به واسطه برخورد قدرتمند اتم طلا در حرارتی برابر چهار تریلیون درجه سلسیوس انجام گرفت، شرایطی که حرارت آن از مرکز خورشید 250 هزار بار داغتر بوده و با شرایطی که پس از تولد جهان موجود بوده برابری می‌کند همچنین این بالاترین حرارتی است که تا به حال بر روی زمین به وجود آمده است.

اکتشافات فیزیکی

محصور کردن اشباح: یکی از غریب ترین پیش بینی های نظریه کوانتوم این است که می‌توان ذرات را به دام انداخت و به این شکل حتی اگر ذرات در فضا از یکدیگر جدا شوند زمانی که پدیده ای در رابطه با یکی از آنها رخ دهد، ذره دیگر نیز نسبت به آن پدیده از خود واکنش نشان می‌دهد. دانشمندان در ژوئن سال گذشته اعلام کردند موفق به اندازه گیری میزان درگیری ذرات در نوعی جدید از سیستم ذره ای شده اند، سیستمی متشکل از دو جفت ذره مرتعش. این اولین باری است که دانشمندان توانسته اند الگوی حرکتی ذرات محصور شده را به دست آورند. پدیده ای که می‌تواند شمایلی از جهانی بزرگتر به شمار رود.

گره زدن نور: شاید اینگونه به نظر آید که نور در مسیری مستقیم حرکت می‌کند اما به تازگی روشی برای گره زدن آن ابداع شده است. در ژانویه سال جاری محققان گزارش دادند با استفاده از هلوگرامی که کنترل آن به عهده رایانه بوده است توانسته اند پرتوهای نور لیزر را گره بزنند. هولوگرام که جریان نور را کنترل می‌کند به شکلی ساخته شده بود تا بتواند نور را در شکل و مسیری ویژه هدایت کند. در این کشف از دامنه ای از علم ریاضی به نام نظریه گره برای مطالعه بر روی گره های به دست آمده بر روی نور استفاده شد.

خلق ذره جدیدی از ضد ماده: به واسطه برخورد دادن دو ذره با یکدیگر در سرعتی نزدیک به سرعت نور در یک برخورد دهنده اتمی، دانشمندان نوعی جدید از ماده که تا به حال هرگز مشاهده نشده بود را خلق کردند: آنتی هایپرتریتون. این ذره از جهات مختلفی بسیار شگفت انگیز است زیرا یک ماده عادی نبوده و یک ضد ماده است که هر زمان با ماده عادی تماس برقرار کند آن را نابود خواهد ساخت. همچنین آنتی هایپرتریتون ذره ای است که به آن ماده بیگانه می گویند زیرا از بخشهای نادری ترکیب شده است که کوارکهای بیگانه نام دارند.

ساخت نقاط مغناطیسی شناور برای رسیدن به انرژی هسته ای کیهانی: انرژی هسته ای، ترکیب هسته اتم ها در داخل ستاره ها یکی از اهداف طولانی مدت است که انسانها در پی دستیابی به آن بوده و هستند. در صورتی که دانشمندان بتوانند به این انرژی دست یابند در واقع به منبعی قدرتمند از انرژی که از تاثیرات منفی زیست محیطی اندکی برخوردار است، رسیده اند. در ژانویه سال 2010 دانشمندان با اعلام ساخت مغناطیسهای شناوری که قادرند شرایط مورد نیاز برای تولید این انرژی را فراهم آورد یک قدم به دستیابی به این منبع انرژی نزدیکتر شدند.

نور ماده را تا می‌کند: در حالی که مشاهده منحرف کردن یا خمیده کردن نور به واسطه ماده امری طبیعی به شمار می‌رود، دیدن خم شدن ماده توسط نور یکی از عجیب ترین پدیده هایی است که فیزیکدانان به تازگی شاهد آن بوده اند. این پدیده طی آزمایشی در ماه مارچ سال جاری گزارش شده است که طی آن دانشمندان رشته هایی از روبانهای نانو ذرات را با برخورد دادن پرتوهای نور به شکل مارپیچ درآوردند.

سه قلوهای شگفت انگیز: دانشمندان با استفاده از اتمهای لیتیوم توانستند یکی از سمبلهای باستانی ریاضی را به نام "حلقه های برومین" بازخلق کنند. این حلقه ها سه حلقه درهم هستند که در صورت برداشتن هر یک از آنها، هر سه حلقه از یکدیگر جدا خواهند شد. فیزیکدانان از گذشته می‌دانستند که ذرات از توانایی تشکیل دادن چنین حلقه هایی برخوردارند اما تا کنون هیچکس موفق به خلق این سمبل نشده بود. این حلقه ها در دسامبر 2009 و چهل سال پس از اولین پیش بینی فیزیکدانان از این ویژگی ذرات ارائه شدند.

سوپ کوارک-گلون: یکی دیگر از بخشهای شگفت انگیز علم فیزیک نیز به واسطه برخورد دهنده "بروکهاون" در فوریه سال جاری کشف شد. این برخورد دهنده طی آزمایشی توانست ترکیبی از کوارک - گلون یا سوپ کوارک - گلونی به وجود آورد ترکیبی که در آن پروتونها و نوترونها به بخشهای سازنده اصلی خود یعنی کوارکها و گلونها شکسته می شوند. این آزمایش به واسطه برخورد قدرتمند اتم طلا در حرارتی برابر چهار تریلیون درجه سلسیوس انجام گرفت، شرایطی که حرارت آن از مرکز خورشید 250 هزار بار داغتر بوده و با شرایطی که پس از تولد جهان موجود بوده برابری می‌کند همچنین این بالاترین حرارتی است که تا به حال بر روی زمین به وجود آمده است.

شاعر نامجهول

دیشب به خواب رفتم در عالم کوانتا
در بین موج و هسته، در داخل اتمها

در هسته خفته بودند جمعی ز نوکلئونها
بر گردشان دویدم همچون الکترونها

روی مدار بوهری آرام می خزیدم
فارغ زهرچه تابش یا ریزش اتمها

با جنبشی جهیدم رفتم مدار بالا
وقتی که باز گشتم آزاد شدند فوتون ها

ای صاحب کرامت شکرانه ی نسبیت
روزی تفقدی کن آلبرت بی نوا را !

نظریه ی نوین

ایده ی این مطلب از یکی از دوستان عزیز و خلاق بنده است و قلم من البته با کسب اجازه از این بزرگوار....

طبق گزارش های رسیده از مغز یک انسان ما نه تنها به یک فرد خلاصه نمی شیم بلکه یک ملت را تشکیل میدهیم

چطور؟

خب از یک مثال ساده شروع می کنیم حتما تا به حال خود درگیری داشتید یا افرادی مثل من که زیاد به ان دچار هستند را دیدید ماها خودمان با خودمان در گیریم یعنی ۲ نفر با هم خودمان با خوده خودمان.یا زمانی که با خودمان صحبت میکنیم ۲ نفریم خب حالا تصور کنید وجدان هم بیاید ۳نفر میشویم و همان طور که مستحضرید نفس به معنی خود است و ما نفس های متعددی داریم مانند نفس لوامه و....این یعنی ما خود های متعددی داریم

تا به حال حتما شنیده اید که انسان نفس ناطقه است این به این معنی است که ادمی در تنهایی هم با خود به گفت و گو مینشیند و الا عربه زدن سر دیگران را که ۴ پایان هم بلدند پس بشر به یک فرد خلاصه نشده و این واژه برای غیر انسان کاربرد دارد

با تشکر از چشماتون

ما چند نفر

توجه توجه

 سلام به همه ی دوستااااااااااااااای دانشمند عزیزم

این جانب

توجه شمارو به جنگجالی ترین  خبر سال جلب مینماید...

گذر زهره

۱۷ خرداد ۹۱

بامداد

که معمولا هر ۱۰۵ سال ۱ بار میگذرد

بچه ها اینو میخوام به اسم وبلاگو خودتون تو سایت بزرگ هوپا بنویسم منتظر جواباتونم

سلام

کره ای به قطر 400 کیلومتر رو تصور کنید. یک انسان در حداقل چه ارتفاعی از سطح این کره باید قرار بگیره تا گردی کره رو مشاهده کنه؟

توضیح : اگه یک فردی بر روی سطح کره زمین (با قطر 12765 کیلومتر) قرار بگیره ، قاعدتاً نمیتونه گردی زمین رو مشاهده کنه. اما ممکنه در ارتفاع 10 کیلومتری از سطح زمین بتونه گردی رو تشخیص بده. حالا اینجا دو تا سوال مطرح میشه :

1 – معیار دیدن گردی جسمی کروی که خودمان بر روی آن قرار گفته ایم چیه؟ (با توجه به اینکه اصلاً هدف این نیست که کره به صورت کاملاً گرد دیده بشه و همین که چشم گرد بودن رو تشخیص بده کفایت میکنه.

2 – حداقل ارتفاعی که در آن، چشم انسان بتونه گردی رو مشاهده کنه چقدر هست؟

نظریهٔ ریسمان

نظریهٔ ریسمان (به انگلیسی: String Theory) شاخه‌ای از فیزیک نظری و بیشتر مربوط به حوزه فیزیک انرژی‌های بالاست .این نظریه در ابتدا برای توجیه کامل نیروی هسته‌ای قوی به وجود آمد ولی پس از مدتی با گسترش کرومودینامیک کوانتومی کنار گذاشته شد و در حدود سالهای ۱۹۸۰ دو باره برای اتحاد نیروی گرانشی و برطرف کردن ناهنجاری‌های تئوری ابر گرانش وارد صحنه شد. بنا بر آن ماده در بنیادین‌ترین صورت خود نه ذره بلکه ریسمان مانند است. یعنی تمام ذرات بنیادین (مثل الکترون، پوزیترون و فوتون) اگر با بزرگنمایی خیلی خیلی زیاد نگریسته‌شوند ریسمان‌دیس هستند. ریسمان می‌تواند بسته (مثل حلقه) یا باز (مثل بند کفش) باشد.

همانطور که حالت‌های مختلف نوسانی در سیمهای سازهای زهی مثل گیتار صداها(نتها)ی گوناگونی ایجاد می‌کند، حالتهای مختلف نوسانی این ریسمانهای بنیادین نیز به صورت ذرات بنیادین گوناگون جلوه‌گر می‌شود.

خاصیت مهم اَبَرْریسمان که فیزیکدانان را به سمت خود کشاند این بود که این نظریه به طرزی بسیار طبیعی گرانش (نسبیت عام) و مدل استاندارد (نظریهٔ میدان کوانتوم) که سه نیروی دیگر موجود در طبیعت (یعنی نیروی الکترومغناطیس، نیروی ضعیف و نیروی هسته‌ای قوی) را توصیف می‌کند به هم مرتبط می‌سازد

پرونده:Point&string.png

عشق+زندگی

فیزیک (به زبان یونانی φύσις، طبیعت و φυσικῆ، دانش طبیعت) علم مطالعهٔ خواص طبیعت است. این علم از مفاهیمی مانند انرژی، نیرو، جرم و بار الکتریکی استفاده می‌کند. یکی از کارهای اصلی این علم اندازه‌گیری کمیتهای مختلف و پیدا کردن روابط بین این کمیت‌ها است. برای همین فیزیک را علم اندازه‌گیری نیز خوانده‌اند.

امروزه فیزیکدان‌ها سامانه‌های بسیاری را بررسی می‌کنند: از ساختارهای بسیار بزرگ مانند کهکشان‌ها گرفته تا ذرات بی‌نهایت ریز و حتی سیستم‌های اقتصادی، زیستی، محیطی و مانند آن‌ها.

فیزیک یکی از قدیمی ترین رشته های دانشگاهی است و شاید قدیمی ترین مبحث آن را بتوان نجوم نامید

درد و دل اسمونی...

من گدای ساغی ام

بی می بی شب بی مطرب

میخانه ام را در اسمان ساختم

من با چشم دوختن به ماه مست میشوم

بامداد خمار من شب های ابری بدون مهتاب است

استکان کوچکم رابه بقای زمین مینوشم 

و چنان چشم بر ستارگان دارم که تلوتلو میخورم

این زمینی ها  ماهواره ام  را پر از پارازیت کردند من به سختی امواج  پاد ماده ام را میگیرم....

دلتنگم .....

نور اینجا بی ماهیت است بی هویت....

اینجامشکی همه پرتو ها رادر خود جا داده....

هه

سفید؟؟؟

بی معناست....

جایی که جنس فرکانس های صوتی پلاسماست و حرف ها انقدر داغ است که تمام تن مان را میسوزاند اری سفید بی معناست.

نوشته شده در ابان ۹۰ کامرانی

دردو دل اسمونی

من گدای ساغی ام

بی می بی شب بی مطرب

میخانه ام را در اسمان ساختم

من با چشم دوختن به ماه مست میشوم

بامداد خمار من شب های ابری بدون ماه است

استکان کوچکم رابه بقای زمین مینوشم 

و چنان چشم بر ستارگان دارم که تلوتلو میخورم

این زمینی ها  ماهواره ام  را پر از پارازیت کردند من به سختی امواج  پاد ماده ام را میگیرم....

دلتنگم .....

نور اینجا بی ماهیت است بی هویت....

اینجامشکی همه پرتو ها رادر خود جا داده....

هه

سفید؟؟؟

بی معناست....

جایی که جنس فرکانس های صوتی پلاسماست و حرف ها انقدر داغ است که تمام تن مان را میسوزاند اری سفید بی معناست.

نوشته شده در ابان ۹۰ کامرانی

محاسبه یسرعت نوربراساس ایات قران..... فوقالعاده ست رفقااااا

- اداره ملى استاندارد آمریکا

 

ثانیه/کیلومتر 001/0+4574/299792+001/0 = C

- فیزیک ملى انگلیس

ثانیه/کیلومتر 459/299792+0008/= C

و اما پروفسور منصور حاسب النبى، فیزیکدان مصرى، سرعت دقیق نور را با استفاده از آیات قرآن محاسبه کرده است .

«یدبر الامر من السماء الى الارض ثم یعرج الیه فى یوم کان مقداره الف سنة مما تعدون‏»

و خداوند امر عالم را از آسمان به زمین تدبیر مى‏کند، سپس در یک روز که مقدارش به حساب شما بندگان هزار سال است‏به سوى خود بالا مى‏برد .

سوره مبارکه سجده - آیه 5

همانطور که مى‏دانید یک سال قمرى، بر اساس گردش ماه به دور کره زمین ایجاد مى‏شود . با استفاده از آیه فوق اینگونه بر مى‏آید که آن امرى که پروردگار از آن یاد مى‏کند در یک روز، فاصله‏اى را مى‏پیماید که معادل با فاصله پیموده شده توسط ماه در هزار سال یا 12000 ماه است .

پس اگر سرعت این امر را C بنامیم، با استفاده از فرمول ساده فیزیک داریم:

C . t = 12000 L

که در آن:

t زمان یک روز و L طول مسیر پیموده شده توسط کره ماه در یک ماه است .

براى به دست آوردن C باید مقدار L را بدانیم . طبق محاسبات دقیق 1 روز برابر با 0906/86164 ثانیه و یک ماه برابر با 321661/27 روز است .

زاویه اى که کره ماه در طول مدت یک ماه در دایره‏اى با مرکزیت‏خورشید طى مى‏کند برابر است‏با:

درجه 92848/26 درجه‏360× روز25636/365 روز321661/27 = اگر L مسافت طى شده توسط کره ماه در یک ماه باشد، با استفاده از فرمول داریم: V . T = L که:

:V سرعت ماه و :T زمان یک ماه یا همان 321661/27 روز است .

اما سرعت ماه چقدر است؟ دو نوع سرعت‏براى ماه وجود دارد:

1 . سرعت نسبى با زمین که توسط فرمول فیزیکى قابل محاسبه است و مقدار آن 07/3682 = Ve کیلومتر بر ساعت است .

2 . سرعت نسبى با ستاره یا جهان، که همان چیزى است که ما به آن احتیاج داریم .

آلبرت انیشتن مى‏گوید که با ضرب سرعت اول در cos ، سرعت مورد نظر بدست مى‏آید:

V = Ve * cos

و نیز با توجه به آیه مبارکه 5 از سوره سجده بدست آمده بود:

C . t = 12000 L

همچنین L = v . t

نتیجه مى‏گیریم که:

(Ve . cos) tC . t = 12000

بنابراین:

کیلومتر بر ثانیه 5/299792 = C

«هوالذى جعل الشمس ضیاء و القمر نورا و قدره منازل لتعلموا عدد السنین و الحساب‏»

اوست‏خدایى که آفتاب را درخشان و ماه را تابان فرمود و سیر ماه را در منازل معین کرد تا شماره سنوات و ایام را (براى امر معاد و نظم معاش خود» بدانید .

سوره مبارکه یونس - آیه 5

منابع

روش جدید قرآنى - نجومى براى تعیین سرعت c

- Elnaby, M.H

http://www.islamicity.org/science/960703A.HTM

- The Holy Quran online

http://.islam.org/mosque/guran.htm

امشب دحوالعرض

 زمین جان تولدت مبارک تو امشب از زیر کعبه برهزاران قطره ی اب گسترده شدی.....پایدار باشی تا همیشه دوستت دارم

perfect

کامل ترین تصویر جهان با ۴۳ هزار کهکشان


[تصویر: lores.jpg?1306577082]





این کامل ترین تصویری است که بشر تا حال حاضر از جهان هستی به دست آورده است. حاصل ۱۰ سال جمع آوری اطلاعات یک تصویر سه بعدی است که شامل ۴۳ هزار کهکشان است و تا ۳۸۰ میلیون سال نوری گسترش دارد. ‏

جهت گیری سه بعدی کهکشان ها و اجرام آسمانی نیز در این نقشه مشخص شده بنابراین با اطلاعات خام موجود می توانید یک نسخه سه بعدی از جهان را هم تولید کنید. هر چند شاید نقشه ده سال دیگر چندین برابر شده باشد. چرا که احتمالا هنوز اطلاعات ما از جهان هستی بسیار ناکامل است. اما فعلا تا ۴۳ هزار کهکشان بعدی را بلدیم! ‏

اگر می خواهید بدانید ما کجا هستیم باید بدانید که کهکشان راه شیری تقریبا یک نقطه کوچک در وسط های نقشه محسوب میشود. فکر منظومه شمسی را هم نکنید چون که خیلی کوچک تر از آن است که در این تصویر قابل دیدن باشد.

که ک شا ن ه ا . . . .

کهکشان به مجموعه ستارگان ، گاز و غبار گفته می شود که با نیروی جاذبه کنار هم نگاه داشته شده‌اند. کوچکترین کهکشانها دارای عرضی برابر با چند صد سال نوری ، شامل حدود 100000 میلیارد سال ستاره هستند. بزرگترین کهکشانها تا 3 میلیون سال نوری عرض دارند و شامل بیش از 1000 میلیارد ستاره هستند.

اشکال کهکشانها بر اساس شیوه‌ای طبقه بندی می‌شود که طبق شیوه طبقه بندی ستاره شناس آمریکایی ، ادوین هابل (1953- 1986) ، شکل یافته است. در مورد تکامل کهکشانها اطلاعات قطعی کمی در دست است. تنها مطلب مورد اطمینان این است که کهکشانها میلیاردها سال پیش به شکل توده‌ای از ابرهای گازی و غباری بوجود آمدند.

کهکشان بیضوی
کهکشانهای نامنظم هیچ شکل یا ساختار منظمی ندارند، آنها دارای جرم بیشتری از کهکشانهای دیگر هستند و بیشتر ستاره‌های موجود در آنها دارای طول عمر کم و درخشان می‌باشند. با وجود اینکه بسیاری از کهکشانهای نا منظم در بر گیرنده نواحی تابان گازی هستند که ستاره‌ها در آنها شکل می‌گیرند، بیشتر گاز میان ستاره ای کهکشانها بایستی متراکم شوند تا ستاره‌های جدیدی بوجود آورند. حدود 5% از هزار کهکشان درخشان را کهکشانهای نا منظم تشکیل می‌دهند. این در حالی است که یک چهارم کهکشانهای شناخته شده نیز کهکشانهای نامنظم هستند.

کهکشانهای مار پیچی
کهکشانهای مارپیچی دارای بازوهایی هستند که شکلی مارپیچی در اطراف بر آمدگی مرکزی یا هسته ، قرصی ایجاد می‌کنند که چرخش هسته با چرخش بازوهای آن همراه می‌شود. جوانترین ستاره‌های کهکشانهای مارپیچی در بازوهای کم توده یافت می‌شوند و ستاره‌های کهن اکثرا در هسته متراکم قرار دارند. کهنترین ستاره‌ها در هاله‌های کروی پراکنده قرار دارند و اطراف قرص کهکشانی را فرا گرفته‌اند. بازوهای مذکور همچنین دارای غبار و گاز فراوانی هستند که منجر به تشکیل ستاره‌های جدید می‌شود.

کهکشان مارپیچی میله ای
یک کهکشان مارپیچی میله‌ای دارای یک هسته برآمدگی مرکزی کشیده شده و میله‌ای شکل است. همزمان با چرخش هسته اینطور به نظر می‌رسد که در هر سوی هسته یک بازو نیز می‌چرخد. برخی ستاره شناسان عقیده دارند کهکشان راه شیری نیز یک کهکشان مارپیچی میله‌ای است. شکل کهکشانهای مارپیچی و کهکشانهای مارپیچی میله‌ای متغیر است.

از کهکشانهای با برآمدگیهای مرکزی بزرگ با بازوهای نه چندان بهم پیوسته تا کهکشانهای با برآمدگیهای مرکزی کوچک و بازوهای آزاد. گر چه کهکشانهای مارپیچی و مارپیچی میله‌ای پیش از این به عنوان دو نوع کهکشان متفاوت طبقه بندی می‌شدند، ولی امروزه ستاره شناسان آنها را مشابه می‌دانند.

کهکشانهای بیضوی
کهکشانهای بیضوی از نظر شکل ، از شکل بیضی‌گون (شبیه توپ فوتبال امریکایی) تا شکل کروی متغیر هستند و اشکالی ما بین این دو نیز یافت می‌شوند. بر خلاف کهکشانهای دیگر که نوری آبی از ستاره‌های فروزان و کم عمر منعکس می‌کنند، کهکشانهای بیضوی زرد رنگ بنظر می‌رسند. علت این امر توقف شکل گیری ستارگان در این کهکشانها می‌باشد که در نتیجه تقریبا تمام نور آنها از ستاره‌های غول سرخ که دارای طول عمر زیادی هستند تأمین می‌شود.

کهکشانهای فعال و غیر عادی
از تمام کهکشانها میزان معینی تشعشع الکترومغناطیسی ساطع می‌شود. برخی کهکشانها ، به طرز غیر عادی ، مقادیر زیادی تشعشع تابش می‌کنند. این کهکشانها ، کهکشانهای فعال نامیده می‌شوند. انرزی آنها از منبعی با جرم بسیار زیاد اما به هم فشرده که در مرکز کهکشان فعال قرار دارد تأمین می‌شود.

انرژی اغلب بصورت اشعه ایکس ، موج رادیویی و همچنین نور است و میزان انرژی آزاد شده به قدری زیاد است که نمی‌توان تصور کرد ستاره‌ها آنرا بوجود آورده باشند. ستاره شناسان بر این عقیده اند که تنها جسمی که قادر است این مقدار انرژی را ازاد کند یک حفره سیاه فوق العاده پر جرم است. بنابر این، علت اینکه برخی کهکشانها از جمله کهکشان خودمان انرژی نسبتا کمی آزاد می‌کنند این است که حفره سیاه مرکزی کوچکی را در میان گرفته‌اند.

کوازارها
بنظر می‌رسد که کوازارها (شبه ستاره‌ها) هسته فعال کهکشانهای دور دست باشند. آنها درخشانترین ، سریعترین و دورترین اجرام شناخته شده در جهان هستند. کوازارها همانند ستارگان از سطح زمین به مثابه یک نقطه نورانی خیلی ریز دیده می‌شوند. اگر چه کوازارها فقط به اندازه منظومه شمسی هستند، نور برخی از آنها مسافتی در حدود 10 میلیارد سال نوری را طی می کند تا به ما برسد. ما برای اینکه بتوانیم چنین اجرام دوری را شناسایی کنیم نیاز به تابش زیاد نور آنها داریم. تشعشع انرژی بعضی از کوازارها حدود 100 برابر تشعشع کهکشانهای عظیم است.

با گسترش جهان کوازارها که در لبه خارجی آن قرار دارند بسرعت از زمین فاصله می‌گیرند. دورترین کوازارهایی که قابل رویت حدود 12 میلیارد سال نوری در جهت انتهای قابل مشاهده جهان قرار دارند. بخاطر زمان زیادی که طول می‌کشد تا نور کوازارها به زمین برسد، این کهکشانها ستاره شناسان را قادر می‌سازند تا جهان را در اولین مراحل شکل گیری ، مورد مطالعه قرار دهند. کوازارها فوق العاده درخشان و در عین حال بسیار مهم فشرده می‌باشند. در مقایسه با گستره کهکشان راه شیری که 100000 سال نوری می‌باشد، کوازارها قطری معادل چند روز یا هفته نوری را تشکیل می‌دهند.

کهکشانهای رادیویی
تمامی کهکشانها ، موج رادیویی ، نور قابل رویت و انواع تشعشع از خودشان تولید می‌نمایند. انرژی رادیویی یک کهکشان رادیویی خیلی متراکمتر از انرژی کهکشانهای معمولی است. این انرژی از دو قطعه خیلی بزرگ ، یا ابرهای عظیم الجثه متشکل از ذرات در حال دور روشن از کهکشانها تشتشع می‌یابند.

این ابرهای عظیم از فورانهای گازی که از مرکز کهکشان با سرعتی معادل یک پنجم سرعت نور خارج می‌شوند، در آسمان شکل می‌گیرند. به نظر می‌رسد که فوران این انرژی عظیم توسط یک حلقه پیوستگی صورت می‌گیرد که یک حفره سیاه خیلی متراکم را در بر می‌گیرد و در مرکز کهکشان واقع است. از هر یک میلیون کهکشان فقط یکی از آنها یک کهکشان رادیویی است.

تصادم کهکشانها
بیشتر کهکشانها از کهکشانهای همسایه خود صد هزار سال نوری فاصله دارند. به هر حال، بعضی از کهکشانها تا اندازه‌ای به یکدیگر نزدیک می‌شوند که نیروی جاذبه دو طرفه آنها اشیاء موجود در کهکشانها دیگر را به اطراف خود می‌کشد و این امر باعث بوجود آمدن توده‌هایی به نام دنباله‌های کشندی می‌گردد، که این دنباله‌ها مانند پلی کهکشانها را به یکدیگر وصل می‌نمایند. نزدیکی بیش از حد کهکشانها ممکن است، توأم با تصادم آنها گردیده و به دنبال این عمل یک تغییر شکل بنیادی در شکل ظاهری آنها صورت پذیرد.

Stephen Hawking

Stephen Hawking was born on January 8, 1942 in Oxford, England. His father was a medical researcher in London, but decided to move with his wife to Oxford, where it was safer from German bombings. It was there that Stephen was born and the family later moved to Highgate, where he started attending school.         

In 1950, Stephen's father got a job at the Institute for Medical Research in Mill Hill and the family moved to nearby St. Albans. Stephen studied at the St. Albans High School and stayed there for his young life, despite encouragement by his father to apply at Westminster's school. During his later years in the school, Stephen wanted to focus on mathematics, but his father convinced him to focus instead on chemistry.

In March of 1959, he took a scholarship examination for Oxford University and was awarded it. He moved to Oxford to study natural sciences, with specialization in physics, and earned his First Class degree. After graduating, he moved to Cambridge, where he began researching general relativity and cosmology.

In 1963, he entered a hospital after noticing that his motor control accuracy was declining. He was tested for two weeks and finally diagnosed with Lou Gehrig's Disease, a disease of the motor neurons. The doctors predicted that he would not live long enough to earn his doctorate, but he continued his research anyways

In 1966, he earned his doctorate and was awarded a fellowship at Gonville and Caius College in Cambridge. He started out as a research fellow, but was later given a teaching position. In 1973, he moved from the institute of astronomy to the department of applied mathematics and theoretical physics at Cambridge University. In 1977, he was made professor of gravitational physics and, in 1979, he was appointed Lucasian Professor of Mathematics, a chair which was previously held by none other than Isaac Newton.

Throughout the late 1960s, Hawking had been researching general relativity and devised new mathematical techniques applicable to the field. In 1970, he began applying his research to black holes and discovered that black holes could emit radiation. In 1971, he theorized that the big bang had produced objects that weighed 10^9 tons, yet were as small as protons. In 1983, he proposed his no boundary proposal, which stated that time and space are finite in extent, but have no edge or boundary.

In 1985, he came down with a bout of pneumonia and doctors in Geneva told his wife that it would be best to let him die. However, his wife refused to allow it and took him to a hospital in Cambridge, where a surgeon performed a tracheotomy that saved his life, but destroyed his ability to speak. To overcome this new disability, Stephen was given a machine that synthesized speech based on the vibrations in his trachea.

In 1988, Hawking published his famous work "A Brief History of Time", which broke sales records and was on the Sunday Times bestseller list for 237 consecutive weeks. It remains one of the best selling science books in history.

For his accomplishments, Hawking became a fellow of the Royal Society in 1974 and a member of the National Academy of Sciences. In spite of his disability and confinement to a wheelchair, Stephen continues giving lectures and studying cosmology

باید گاهی سکوت کرد شاید خدا هم حرفی برای گفتن داشته باشد...

دراین قسمت چکیده ای از ان چیز هایی که استیون هاوکینگ دلیل بر نابودی جهان میداند رو نقل کردم(با استناد به مستند های ایشون)

۱.شهاب سنگی۲۰۰۰۰ تنی که در بهترین شرایط  ازفاصله ی ۳۵۰۰۰ کیلومتری ما هر ۱۰۰میلیون سال یک بار میگذره

۲.پرتو گاما که از یک سیاره با نام؟؟ که در هاله ای از غبار قرار گرفته میتابد و باعث تخریب لایه ی اوزون شده در نتیجه پرتو های مضر خورشید بلا مانع بر ما میتابند

۳انبساط خورشید و بلعیده شدن احتمالی توسط ان

۴.اتمام سوخت ستارگان و یخبندان و پایان تمام جهان که حدودا ۳۰ملیارد سال بعد اتفاق می افتد

و...

به فکر راه حل باشین دوستای عزیزم.... شما که نمیخواین سنگ قبرا یااسکلتمون از بین بره تا دستمون از دنیا کوتاه نشده باید یه کاری کنیم

تپش ماه

 

قیامت نزدیک شد و ماه شکافت......


  ماه خندید به کوتاهی شور و شعفم             دست انداختم به تمنا اما نیامد به کفم


ای ماه تو به درد دل من تسکینی    اخر ای ماه تو همدرد من مسکینی


سنگ در برکه می اندازم و میپندارم با همین سنگ زدن ماه به هم میریزد


با پرتوی ماه ایم و چون سایه ی دیوار گاه ز کوی تو رفتن نتوانم

ادامه نوشته

افزایش شهاب باران در مرداد و ابان

شهابها سنگهاى بسیار کوچک آسمانى هستند که گاه از اندازه فندق تجاوز نمى کنند، و به هر حال با سرعت شدیدى در مدار خاصى بر گرد خورشید در گردشند، و گاه که مسیر آنها با مدار کره زمین تقاطع پیدا مى کند، به سوى زمین جذب مى شوند.این سنگهاى کوچک بر اثر شدت برخورد با هوایى که زمین را احاطه کرده، به خاطر سرعت سرسام آورى که دارند، داغ و برافروخته و مشتعل مى شوند، و ما به صورت یک خط نورانى زیبا در لابلاى جو زمین آنها را مشاهده مى کنیم، و از آن به تیر شهاب تعبیر مى نمائیم. و گاه تصور مى کنیم که ستاره دور دستى است که سقوط مى کند، در حالى که شهاب کوچکى است که در فاصله بسیار نزدیکى آتش گرفته، و سپس خاکستر مى شود. مدار گردش شهابها با مدار زمین در دو نقطه تماس دارد، به همین دلیل در مردادماه و آبانماه که دو نقطه تقاطع دو مدار است شهابها بیشتر دیده مى شوند. دانشمندان مى گویند: اینها بقایاى ستاره دنباله دارى است که بر اثر حوادث نامعلومى منفجر و از هم شکافته شده است.

نگاهی فیزیکی به فواید کوه ها

 

این پستو به یاد سهراب نوشتم اری چشم هارا باید شست جور دیگر کوه ها را باید دید

روحش شاد

 كوهها از ريشه به هم پيوسته اند و همچون زرهي كره زمين را در بر گرفته اند ، و اين سبب مي شود كه از لرزشهاي شديد زمين كه بر اثر فشار گازهاي دروني هر لحظه ممكن است رخ دهد تا حد زيادي جلوگيري شود .

از اين گذشته وضع خاص كوهها مقاومت پوسته زمين را در مقابل جاذبه ماه ( جزر و مد ) زياد مي كند و اثر آن را به حداقل مي رساند .

از سوي سوم از قدرت طوفانهاي شديد و حركت دائمي بادها بر پوسته زمين مي كاهد چرا كه اگر كوهها نبودند سطح هموار زمين دائما در معرض تندبادها قرار داشت و آرامشي متصور نبود .

 منشاء این اضطراب و نوسان چیست؟که  کوه ها از بروز آن جلو گیری می نماید

الف) حرکت وضعی(دورانی) : زمین در هر بیست وچهار ساعت یک بار از مغرب به مشرق دور مهور خود می چرخد و شب وروز به وجود می آید سرعت این حرکت دورانی در مدار استوا در هر ساعت 1666کیلو متر و در هر ثانیه 461متر است که هرچه به قطبین نزدیک شویم از مقدار آن کاسته میشود.


ب) حرکت انتقالی :زمین با حرکت اتتقالی سریع خود که سرعت آن 170هزار کیلومتر در ساعت است به دور خورشیدمی چرخد


ج) حرکت هلیسی:چون منظومه شمسی در هر ثانیه 20 کیلو متر در فضا و به مقصد نا معلومی به دنبال ستاره( وگا )حرکت میکند کره زمین مجبور است سرعت حرکات وضعی و انتقالی خود را چنان ترتیب دهد تا از  کاروان نام برده عقب نماند و پیشروی نیز ننماید . سرعت این حرکت در روز  اول تیر ماه  ثانیه ای 28900  کیلومتر ودر اول دی ماه 30 هزار کیلو متر است

به طور مسلم این حرکت سریع زمین و بلاخص حرکت وضعی آن در تماس با هوای مجاور آن ودر برخورد با ملکولهای هوا با سطح کره آنچنان گرمائی  تولید می کند که برای مشکل ساختن حیات روی زمین کافی است این مشکل در صورتی پیش می آید که هوای مجاور زمین همراه خود زمین حرکت نکند و در اثر برخورد با ملکول های هوای ساکن که همه جوانب آنرا مانند پوست پیاز فرا گرفته است حرارت شدیدی تولید میشود ولی اگر هوای مجاور زمین پایاپای خود زمین حرکت نماید و هر دو دست به دست هم وبه یک سمت در حال حرکت باشد قطعا چنین خطری پدید نخواهد آمد

از این رو وجود کوه ها وپستی وبلندی ها ی زمین در حرکت "هوای مجاور" همراه زمین نقش موثری دارند زیرا در پرتو فواصل کوه ها وپستی وبلندی های آن قشر جامد زمین را به صورت سرزمین شخم زده در آورده است و هوای مجاوری که با سطح زمین تماس دارد در میان کوه ها حبس شده وپستی وبلندی های مختلف زمین که حتی در برخی از مناطق به هشت کیلومتر میرسد هوای چسبیده به زمین را در داخل خود نگاه داشته است و هنگام حرکت زمین  هوای داخل فرورفتگی ها و چسبیده به آن، با آن حرکت میکند و هر دو در مسیر واحدی پایاپای یکدیگر به گردش خود ادامه میدهند

 

۲.ممکن است که این حرکات نا موزون که کوه ها  مانع از بروز آن است به خاطر جاذبه نیرومند ماه باشد که می تواند در پوسته زمین جذر ومدی مانند آنچه در دریا رخ میدهد ایجاد کند و همواره در حرکت و اضطراب باشد. ولی مانع از بروز این نوع از حرکات نا موزون،همان کوه است رزرا کوه ها در حقیقت حکم یک زره محکم فولادین را دارند که دور تا دور زمین را احاطه کرده و با توجه به ارتباط و پیوندی که از زیر به هم دارند یک شبکه نیرومند کده زمین را نپوشانده بود و پوسته روی زمین از یک قشر نرم و لطیفی مانند خاک وشن تشکیل شده بود به آسانی تحت تاثیر جاذبه نیرومند ماه واقع شده و حرکات نا موزونی مانند جزر و مد دریاها  را در آن به وجود می آورد با اینکه قشر محمی پوسته زمین را پوشانده ، باز هم  حرکات خفیف را در آن پیدا میشود  وهر بار حدود 15 سانتیمتر  پوسته زمین به تدریج بالا وپائین میرود

3.عامل این لرزشها  مواد مذابی است که هسته مرکزی زمین را تشکیل می دهد و در دل زمین مملو از گازهای مترا کمی است که با شدت هر چه تمام تر بر آن فشار وارد میکند زلزله های جبران ناپذیری که خسارت های جبران ناپذیری به وجود می آورد به عقیده گروهی از دانشمندان نتیجه حرارت مواد مذاب و گازهای درونی است که با شدت خارج میشوند

اطلاعیه

روز 5 شهریور تمام دنیا در انتظار …… کره مریخ به بالاترین درجه درخشش دراسمان شب در 5 شهریور خواهد رسید اون به اندازه کره ماه تمام بزرگ با چشم غیر مسلح به نظر خواهد رسید این وقتی است که در روز 5 شهریور کره مریخ به فاصله 634 هزارمایلی خود به زمین میرسد. حتما در راس ساعت 12:30 بعد از ظهر ( نیمه شب) آسمان را تماشا کنید . به نظر خواهد رسید که آسمان دو ماه دارد !!! این امر 1200 سال دیگر دوباره اتفاق خواهد افتاد این لحظه را با دوستان خود شریک شوید زیرا هیچکس زنده ای دوباره این اتفاق را نخواهد دید fogholadasssssss